فیبروم رحمی

فیبروم رحمی

یکی از شایع ترین تومورهای ناحیه لگنی در خانم ها ایجاد فیبروم رحمی عضله صاف رحم می باشد، که اغلب در سنین بین 25 تا 30 در خانم ها بروز می کند و 50 درصد زنان را درگیر خود کرده است.

فیبروم رحمی

انواع فیبروم ها

بر اساس محلی که در رحم قرار می گیرند دسته بندی می شوند.بیشتر فیبروم ها در داخل عضله رحم (اینترامورال)،توده برجسته خارج رحمی (ساب سروزال) و داخل حفره رحم (زیر مخاطی) می باشند. فیبروم داخل حفره رحم کمتر اتفاق می افتد اما می تواند خونریزی های شدید و نازایی راهمراه داشته باشد.

نشانه های بروز فیبروم رحمی

در مواردی که فیبروم کوچک باشد اغلب بدون علامت است و به صورت اتفاقی و در سونوگرافی ها دیده می شود. اما در اغلب اوقات دارای نشانه هایی مانند دردهای شدید دوره قاعدگی،بالا رفتن مقدار خونریزی قاعدگی،دردهای لگنی،تکرر ادرار ناشی از فشار بر روی مثانه و نازایی می باشد. البته فقط در ده درصد موارد فیبروم ها باعث ناباروری می شوند که فقط فیبروم های بزرگ زیرمخاطی می باشند، در این موارد قبل از اقدام به بارداری باید حتما فیبروم درمان شود.همچنین فقط در مواردی باعث سقط جنین می شوند که تعداد آنها زیاد بوده و یا دارای اندازه های بزرگی باشند که باعث می شود زایمان زودرس و یا سقط جنین اتفاق بی افتد.

درمان فیبروم های رحمی

از آنجا که فیبروم های کوچک بدون علامت هستند ودر صورت کشف و پی بردن به آنها برای برطرف کردن آنها نیاز به انجام اقدام خاصی نمی باشد جز اینکه فرد باید بین هر سه ماه تا شش ماه به پزشک مراجعه کند و اندازه فیبروم را چک کند. اما در مواردی که فیبروم منجر به بروز دردهای رحمی و یا خونریزی های قاعدگی شود برای رفع آنها باید از روش درمان دارویی یا جراحی استفاده کرد که انتخاب روش درمان بستگی به تشخیص پزشک دارد.در مواردی که فیبروم بزرگ و علامت دار باشد درمان آن فقط جراحی میومکتومی (برداشتن فیبروم) می باشد که حتی مدتی پس از جراحی نیز امکان بروز مجدد بیماری وجود دارد.

عوارض فیبروم ها در دوره بارداری

فیبروم ها فقط در ده درصد مواقع باعث نازایی می شوند. در مواردی که فرد با وجود فیبروم موفق به بارداری بشود به دلیل تغییرات هورمونی که در دوره بارداری به وجود می آید باعث می شود که فیبروم بیشتر رشد کند و بزرگتر شود.در این موارد فیبروم ها ممکن است دچار خونریزی و درد شدید شوند وممکن است که با کیست پاره شده تخمدان و یا آپاندیس اشتباه گرفته شود که این موارد باعث می شود مادر جراحی غیر ضروری را انجام دهد که این جراحی عوارضی مانند زایمان زودرس را به همراه خواهند داشت.در مواردی که فیبروم خونریزی کند مادر باید تا زمان رفع درد و خونریزی در بیمارستان بستری شده و از مسکن ها و تب برها استفاده کند.دراغلب موارد نیازی به جراحی نیست. در برخی موارد هم که فیبروم زیرمخاطی باشد می تواند باعث سقط جنین بخصوص در سه ماهه اول بارداری بشود.در مواردی هم که مادر بیشتر از سه بار سقط در سابقه خود داشته باشد علت سقط فیبروم های رحمی می باشد.در این موارد مادر ابتدا باید اقدام به رفع فیبروم بکند و سپس اقدام به بارداری بعدی بشود. در برخی موارد هم فیبروم ها فضای داخلی رحم را کوچک می کنند و باعث زایمان زودرس می شوند. درمواقعی هم که فیبروم در دهانه رحم باشد در هنگام زایمان مانع از زایمان می شود و مادر مجبور به انجام سزارین می شود.

برخی از خدمات دکتر زهرا سیفی متخصص زنان غرب تهران

پاسخ

10 − یک =